Ο τραγικός απολογισμός του χρόνου που φεύγει για την Κεφαλονιά

Ο τραγικός απολογισμός του χρόνου που φεύγει για την Κεφαλονιά :«¨Άστα αφέντη μου τα χρόνια πολλά ,φέτος χάσαμε τον Μάκη μας»

Χριστούγεννα 2015.

Στα καθιερωμένα τηλεφωνήματα των εορτών για τα Χριστούγεννα ,πήρα να υποβάλλω τις ευχές μου σε ηλικιωμένη Κεφαλλονίτισσα .

Η απάντηση με ξάφνιασε:

 ¨Άστα αφέντη μου τα χρόνια πολλά ,φέτος χάσαμε τον Μάκη μας»

Η γερόντισσα ήταν κοφτή, απότομη μπορώ να πω   και συνέχισε  με γλυκύτητα αυτή τη φορά «ο Αφέντης μας έρχονταν στο νοσοκομείο και μού κάνε παρέα.. με φρόντιζε…»

Η συζήτηση αφορούσε τον μεγάλο απόντα για την Κεφαλονιά μας στο 2015,τον παπά των φτωχών, τον παπά  Γεράσιμο τον Φωκά ,τον αγαπημένο και αδικοχαμένο επίσκοπο του νησιού μας, που τόσο πρόωρα ανηρπάγη στους Ουρανούς.

Τολμώ λίγες λέξεις για παρηγοριά στην γερόντισσα που ξέρω ότι θα τις διαβάσει:

Υπάρχουν άνθρωποι πού διάβηκαν τούτη τη ζωή σαν  σιγαλό ποτάμι πού κυλά σε μιαν άκρη, μα στη ροή του καθρεφτίζεται ή ροή της ζωής, το φως τού ήλιου και της σελήνης πού εναλλάσσεται  μαζί με τη μέρα και τί νύχτα, άλλα και κείνες οι στιγμές πού θαρρείς ότι το υπερβατικό σμίγει με το φυσικό  και ένα νεύμα άλλης τάξης μάς γίνεται οικείο και φανερό .Έφυγε ο παπά Γεράσιμος μα κανείς μας δεν τον ξέχασε, γιατί όλοι μας έχουμε μικρές ιστορίες αγάπης από τη ζωή και την δράση του  σε μας στοάς γύρω μας ,την ανυπόκριτη ταπείνωση του ,την υπακοή του στους  κανόνες, την γλυκύτητα και την  ανυστερόβουλη παρουσία του. Αυτός «κονταρομαχούσε» με την ψυχή του για είναι αυτός ο «ταπεινός δούλος» ο «υπηρέτης» του πλησίον του. Τα μάτια του έτρεχαν δάκρυα συμπαράστασης ,πίκρας ελεημοσύνης ΑΓΑΠΗΣ. Έκλεψε αυτός ο παπάς ,αυτός ο άνθρωπος ,ο γίγαντας της αρετής ,κατάφερε σιωπηλά μα σταθερά τις καρδιές μας.  Κανένας άλλος δεν ξέρω να τα κατάφερε τόσο επιτυχημένα και με στόχο την «δόξα του Θεού».

Ένας τέτοιος άνθρωπος, ένας τέτοιος καλόγερος  υπήρξε ό Μάκης ο Φωκάς , «ο παπάς των φτωχών»  που κατάφερε να μάς αφήσει διαμάντια και στις περιοχές της ενασχόλησης του, στην ανυπόκριτη αγάπη για τον πλησίον και στην λευιτική και στην υπηρεσία στη Εκκλησία και τώρα που έφυγε οι αρετές του αυτές θα αποκτήσουν μεγαλύτερη άξια σε μας σαν παράδειγμα προς μίμηση και μετάνοια.

Το δυστύχημα είναι ότι εν μέσω τού χάους της νεοελληνικής κοινωνίας, εν μέσω των κρίσεων και των προβλημάτων ,ο Μάκης μας «έφυγε» .Τώρα που ήταν απαραίτητος.                                                                                      I

Ό Μάκης μας  είναι ό αγαπημένος μας  λείπει από τα σπίτια όλων μας αφού έγινε ένας από μας  ,όπως λείπουν οι οικείοι μας  και  μας  βάζει αντιμέτωπους, με την πίστη  μας  την χριστιανική, με το χρέος απέναντι  στο Θεό και τούς ανθρώπους.

Μας λείπει η οικεία προσφώνηση «παιδάκι μου» το χαμόγελο του.

Στον απολογισμό του 2915 παρακαλώ ας εντάξετε και το δάκρυ μας για τον αγαπημένο μας «παπά των φτωχών τον Γεάσιμο Φωκά.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

25/12/2015 

Ο ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ

Παρουσία εκατοντάδων πιστών τελεσθηκε η χειροτονία του νέου εψηφισμένου Μητροπολίτη Κεφαλληνίας κ. Δημητρίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου.

ΑΞΙΟΣ 

ΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΕΤΗ  ΔΕΣΠΟΤΑ

 

Η ΕΚΛΟΓΉ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΆ

Η ΕΚΛΟΓΉ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΆ

ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΥΝΟΔΙΚΟΙ Η ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ ΕΧΕΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥΣ
Δυστυχώς η πρόωρη και τραγική απώλεια του αγαπημένου μας κυρού Γεράσιμου Φωκά ,οδηγεί σε λίγες μέρες σε νέα εκλογή επισκόπου στην πολύπαθη Μητρόπολη της Κεφαλλονιάς. Η εκλογή του κυρού Γεράσιμου Φωκά άργησε υπερβολικά και αφέθηκε για απώτερο χρόνο και αυτό υπήρξε μέγα λάθος με το δεδομένο οτι ο κυρός Σπυρίδων απείχε λόγω της υγείας του επί μακρόν στην άσκηση των καθηκόντων του. .Δεν γνωρίζω τους υποψηφίους και έτσι δεν έχω άποψη η προτίμηση μου εξαντλήθηκε στον μακαριστό Γεράσιμο. Θάθελα μόνο να θυμίσω απλώς πώς στις 2 Μαΐου 1984 εξέλεξε η Ιεραρχία της Εκκλησίας Μητροπολίτη Κεφαλληνίας τον επίσκοπο Νεοχωρίου κ. Σπυρίδωνα Καλαφατάκη, παραμερίζοντας τον επίσκοπο Ανδρούσης κ. Αναστάσιο Γιαννουλάτο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας και καθηγητή Πανεπιστημίου( τι ντροπή !!) που τόλμησε να πάρει μέρος στις «προκατασκευασμένες» εκλογές, και πήρε μόνο 16 ψήφους έναντι 47 του κ. Καλαφατακη .Στην ίδια εκλογή παραμερίσθηκε την τελευταία, κυριολεκτικά, στιγμή ο εκλεκτός συμπατριώτης αρχιμανδρίτης κ. Γεράσιμος Καλλιβωκάς , που εθεωρείτο σίγουρος για τον επισκοπικό μας θρόνο.Δεν θέλω να θυμίσω τα όσα προηγήθηκαν με τα γεγονότα του Αγίου μας που και πάλι το νησί υπέφερε σε εκκλησιαστικό επίπεδο . Ελπίζω να τους φωτίσει το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ!

Προκήρυξη ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΟΡΑΤΙΟ NELSON ΣΤΟΥΣ ΕΠΤΑΝΗΣΙΟΥΣ

Προκήρυξη 

ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΟΡΑΤΙΟ NELSON ΣΤΟΥΣ ΕΠΤΑΝΗΣΙΟΥΣ 

(Οκτώβριος 1798)

ANTONIS PANAGIOTIS ARGYROS·ΚΥΡΙΑΚΗ, 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

Ο Οράτιος Νέλσον (αγγλική: Horatio Nelson, 1st Viscount Nelson, 1st Duke of Bronté, δηλ. Οράσιο Νέλσον, 1ος Υποκόμης Νέλσον, 1ος Δούκας του Μπροντέ, 29 Σεπτεμβρίου 1758 - 21 Οκτωβρίου 1805) ήταν Βρετανός ναύαρχος του Βασιλικού Βρετανικού Ναυτικού, που αναδείχθηκε από τα επιτεύγματά του κατά την περίοδο των Ναπολεοντείων πολέμων "θρύλος των θαλασσών".Ο ναύαρχος Nelson έδρασε κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους. Πράγματι, μετά την καταστροφή του γαλλικού στόλου στη ναυμαχία του Νείλου τον Αύγουστο 1798, η Ρωσία και η Τουρκία με την συγκατάθεση της Αγγλίας αποφάσισαν να συστήσουν ρωσοτουρκική συμμαχία εναντίον των επεκτατικών βλέψεων του Ναπολέοντα στην Ανατολή. Εκμεταλλευόμενες την δυσαρέσκεια των κατοίκων των Ιονίων Νήσων για τους Γάλλους, ο ρωσοτουρκικός στόλος υπό τον ναύαρχο Ουτσακόφ, ξεκίνησε από τα Κύθηρα, τον Σεπτέμβριο του 1798, την κατάληψη των Επτανήσων. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο Nelson, από τη Νάπολη της Ιταλίας, σύμμαχος των Οθωμανών και των Ρώσων, στέλνει προκήρυξη στους κατοίκους των Επτανήσων, προτρέποντάς τους να υψώσουν την αγγλική σημαία για να αποφύγουν να βρεθούν «για το ερχόμενον χειρότερα από τους ξένους γείτονάς σας».

 

Η προκήρυξη αυτή του Nelson κατά πάσα πιθανότητα έγινε με δική του πρωτοβουλία, με το σκεπτικό ότι τα Ιόνια νησιά σίγουρα δεν θα έπρεπε να μετατραπούν σε βάσεις μιας μόνιμης παρουσίας του ρώσικου στόλου στη Μεσόγειο, ενώ θα ήταν χρήσιμα σαν βρετανικό προτεκτοράτο στην περιοχή. Τελικά πάντως ο ρωσοτουρκικός στόλος ολοκλήρωσε την κατάληψη των Επτανήσων στις 20 Φεβρουαρίου 1799. Με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, στις 21 Μαρτίου 1800, η Επτάνησος Πολιτεία αυτονομήθηκε υπό την επικυριαρχία της Υψηλής Πύλης και την προστασία των θρησκευτικών δικαιωμάτων των κατοίκων της, από τον Αυτοκράτορα της Ρωσίας. 

Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε το πρώτο ημιαυτόνομο ελληνικό κρατίδιο 21 χρόνια πριν από την επανάσταση. Τη διακυβέρνηση των νησιών ανέλαβαν οι πρόκριτοι με την καθιέρωση συντάγματος που ονομάσθηκε «Βυζαντινόν».

Οι Αντώνιος Καποδίστριας και Νικόλαος Σιγούρος ανέλαβαν ως εντολοδόχοι της Πύλης να εφαρμόσουν το σύνταγμα στα νησιά της Επτανήσου Πολιτείας.  

Με την συνθήκη του Τιλσιτ (7.6.1807) η Επτάνησος παραχωρείται στην Γαλλία και η Επτάνησος Πολιτεία καταλύεται .Τό Οκτώβριο του 1809 τα Επτάνησα καταλαμβάνονται από τον Αγγλικό στόλο και αρχίζει η ΒΡΕΤΑΝΙΚΉ “¨ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ” (1809-1864)

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

4/10/2015

ΠΗΓΗ: 1.- Ναυτική Επιθεώρηση May 28, 2014 - Tεύχος 572,σελ 21 επ .2.http://www.haniotika-nea.gr/i-naftiki-sillogi-tou-horatio-nelson-sto-naftiko-mousio-kritis/#ixzz3nXXqChWt 3.-Οράτιος Νέλσον Βικιπαίδεια 4.-Σπ. Βερύκιος "Ιστορία των Ηνωμένων Κρατών των Ιονίων Νήσων" σ.22 5.-Χαραλ. Νικολάου "Διεθνείς Συνθήκες" σ.43, 45. 6. Περιοδικό Ναυτική Ελλάς τεύχος 983 Σεπτέμβριος 2015 σελ 51-52 7.«Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη» Η Συλλογή του Ναυάρχου Nelson 8.-Γεωργίου Μοσχόπουλου “Ιστορία της Κεφαλονιάς” τόμος β σελ 36 επ

 «ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ» – «ΕΝΙΑΙΟΝ ΚΡΑΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ»

5 Νοεμβρίου 1815…

ΟΙ ΕΠΤΑΝΗΣΙΟΙ ΣΤΟΜ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821.

“Κι αν δεν κόπτει το σπαθί μου,

κι η αιχμή του δεν τρυπάει,

η ψυχή δεν λησμονάει.

Πως επλάσθη ελληνική.

Των εχθρών μισώ τα δώρα.

Δεν τα θέλω. Ας τα κρατήσουν.

Τους μισώ κι ας με μισήσουν.

Προτιμώ την φυλακή».[1]

Στις 5 Νοέμβριου 1815. η Αγγλία και η Ρωσία υπογράφουν στο Παρίσι ειδική συνθήκη, σύμφωνα με την οποία τα Επτάνησα τίθενται υπό την «προστασία της Αγγλίας» με την ονομασία Ηνωμέναι Πολιτείαι των Ιονίων Νήσων. Ετσι άρχισε η «Αγγλοκρατία»[2]στα Επτάνησα που τελείωσε με Ένωση με την Ελλάδα  το 1864 H Σημαία του Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων η οποία περιλαμβάνει την αγγλική και την σημαία της Επτανήσου Πολιτείας.

Μετά από την παραίτηση του Ναπολέοντα (1814) και τη συνθήκη του Παρισιού (1815), τα Ιόνια Νησιά αποτέλεσαν «ενιαίον κράτος ελεύθερον και ανεξάρτητον» με την επωνυμία «Ηνωμέναι Πολιτείαι των Ιόνιων Νήσων» (Ιόνιον ή Ιονικόν Κράτος) με έδρα την Κέρκυρα και κάτω από τη άμεση και «αποκλειστική προστασία» της Μεγάλης Βρετανίας. Τα νησιά ρύθμιζαν την οργάνωσή τους ύστερα από την έγκριση της «Προστατεύουσας Δύναμης». Ένα πολιτικό σχήμα που διήρκεσε μέχρι την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, το 1864. Ο Καποδίστριας ,ως αντιπρόσωπος της Ρωσίας, συνετέλεσε αποφασιστικά στην δημιουργία του κράτους αυτού και απέτρεψε την αξίωση της Αγγλίας σε άμεση προσάρτηση των Επτανήσων σαν αποικίας της. Ότι δεν επέτυχαν οι Άγγλοι με την συνθήκη το επέβαλαν με την βία και την τρομοκρατία. και δημιούργησαν ένα «προτεκτοράτο»

Μετά την υπογραφή της συνθήκης, (5 Νοεμβρίου 1815) η Αγγλία έστειλε διοικητή-αρμοστή στα Επτάνησα τον  στρατηγό Θ.Μαίτλαντ (Thomas Maitland), ο οποίος επέβαλε μέσα σε κλίμα ουσιαστικής κατοχής το σύνταγμα του 1817, που καθιέρωνε τυπικά το κοινοβουλευτικό πολίτευμα στο Ιόνιο Κράτος και διατηρούσε την ομοσπονδιακή μορφή του κράτους. Στην ουσία όμως όλες οι εξουσίες περιέρχονταν στον αρμοστή και πολλά από τα συνταγματικά δικαιώματα, που ο λαός των Επτανήσων είχε αποκτήσει με τη σύσταση της Επτανήσου Πολιτείας, καταργήθηκαν. Δικαίωμα ψήφου είχαν οι «ευγενείς[3]» και οι εισοδηματίες και κάτοχοι πανεπιστημιακών πτυχών και όχι ο λαός  Αυτό το πολιτικό σχήμα, η τυπική ανεξαρτησία υπό την «προστασία» των Άγγλων, ήταν στην πραγματικότητα η πιο σκληρή αποικιοκρατία[4]. Ο μέγας Ριζοσπάστης και αγωνιστής Π. Πανάς[5]  έγραψε ότι το Σύνταγμα του 1817 ήταν « εντεχνον πολιτικόν κατασκεύασμα χαλκευθέν  εν μέσω φοβεράς τρομοκρατίας  υπό του αρμοστού Μαιτλάνδου  και εμπαικτικώς «Σύνταγμα του 1817» τιτλοφορηθέν εδέσμευε  χείρας τε και πόδας  του Ιονίου λαού και παρέδωκεν αυτόν εις την αυθαίρετον εξουσίαν του αρμοστού ,ούτινος η διαταγή απετελει τον ανώτατον του μικρού εκείνου κρατους νόμον» [6]

Το μέγα έγκλημα των Άγγλων ήταν  μεταξύ πολλών ότι το 1819  «πούλησαν» την Πάργα στον Αλή Πασά των Ιωαννίνων  έναντι 150.000 λιρών στις 17/5/1817.[7] Περίπου τέσσερεις χιλιάδες Πάργιοι, «εγκαταλείπουν την πόλιν, παραλαβόντες μόνον τα ιερά οστά των προγόνων των· (κατά την συναφθείσαν συμφωνία οι Πάργιοι δεν εδικαιούντο να πάρουν ουδέ φύλλον δένδρου)»...... ,μετανάστευσαν στα Ιόνια Νησιά και κυρίως στην Κέρκυρα. Εκεί ενεπόθεσαν σε διάφορους Ναούς προς φύλαξη, τα κειμήλιά τους, με την ελπίδα της επιστροφής αυτών στην πρέπουσα θέση τους μια μελλοντική ημέρα απελευθέρωσης της πατρίδας τους. Η αισχρή πράξη ξεπουλήματος των Άγγλων κατηγορήθηκε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και έδωσε αφορμή σε Ευρωπαίους καλλιτέχνες να απεικονίσουν την φυγή των προσφύγων[8]. Η πρώτη σημαντική καταγραμμένη εξέγερση γίνεται από χωρικούς της Λευκάδας το 1819[9] Παρόμοια επεισόδια, με αφορμή ένα εκκλησιαστικό ζήτημα, ξέσπασαν στη Ζάκυνθο, όπου έσπευσε από τη Μάλτα ο Μέτλαντ για να αποκαταστήσει την τάξη. Υποκινητής της εξέγερσης θεωρήθηκε ο Αντώνιος Μαντινέγκος, που καταδικάστηκε σε 12ετή φυλάκιση και βαρύ πρόστιμο.


Οι Επτανήσιοι[10] είχαν ενεργή ανάμιξη[11] στην Ελληνική Επανάσταση του 1821[12] Στη Φιλική Εταιρεία εντάχθηκαν και πολλοί Κεφαλονίτες της διασποράς, όπως τεκμηριώνεται από τους ονομαστικούς καταλόγους των Φιλικών. Οι περισσότεροι ζούσαν και δραστηριοποιούνταν στη Μολδοβλαχία και την Κωνσταντινούπολη, όπως οι Παναγής Ροσόλυμος, , Διονύσιος Κοντούρης, Νικόλαος Λυκιαρδόπουλος, ο γνωστός ζωγράφος και αρχιτέκτονας Γεράσιμος Πιτσαμάνος και ο Μεταξάς Βαλλιάνος. Τα μεγαλύτερα ονόματα των Κεφαλλήνων  αγωνιστών είναι αυτά των αδελφών Ανδρέα και Κωνσταντίνου Μεταξά και του Ευάγγελου Πανά. Πριν από την έναρξη της Επανάστασης είχε συγκροτηθεί και δρούσε στην Κεφαλονιά Εφορεία της Φιλικής Εταιρείας, η οποία είχε επαφή με την αντίστοιχη της Αχαΐας. Από τους πρώτους Φιλικούς στο νησί αναφέρονται οι Σπαρτινοί αδελφοί Ηλίας, Ευαγγελος (ως Ευαγγέλης Πανάς  εμφανιζεται στις πηγές) και Δανιήλ Πανάς .. Όλοι αυτοί, αγνοώντας τα τρομοκρατικά μέτρα της Αγγλοκρατίας, εμψυχώνουν τους συμπολίτες τους και εργάζονται θαρραλέα για τη συγκέντρωση και αποστολή χρημάτων και πολεμοφοδίων, για τη στρατολόγηση εθελοντών, για την περίθαλψη και στέγαση των προσφύγων και των οικογενειών τους. Αξιοσημείωτη μάλιστα υπήρξε η συμπαράσταση των Κεφαλονιτών στους Σουλιώτες πρόσφυγες, που είχαν καταφύγει στο νησί μετά την παράδοση της Κιάφας (Ιούλιος 1822). Η επίσημη πολιτική της Μεγάλης Βρετανίας ήταν φιλοτουρκική, επειδή θεωρούσαν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία μπορούσε να θέσει φραγμό στα επεκτατικά σχέδια των Ρώσων στη νοτιοανατολική Ευρώπη[13]. Οι Άγγλοι[14] βλέποντας την οργανωμένη στρατιωτική και οικονομική  συμβολή των Επτανήσων στον αγώνα κατά των Τούρκων, πήραν σκληρά αποθαρρυντικά μέτρα. Όταν κηρύχθηκε η Επανάσταση, ο Μέτλαντ, προκειμένου να εμποδίσει τη συμμετοχή των Επτανησίων στον Αγώνα, έταξε προθεσμία επιστροφής σε όσους είχαν αναμειχθεί σε στρατιωτικές ενέργειες στην ηπειρωτική Ελλάδα και δήμευσε τις περιουσίες εκείνων που αρνήθηκαν να συμμορφωθούν. Με την κήρυξη της επανάστασης, η αγγλική διοίκηση τις 7 Ιουνίου 1821, δημοσιεύει προκήρυξη[15] με την οποία «Διορίζονται όλοι οι υπήκοοι Ιόνιοι να μην πάρουν κανένα μέρος, μήτε εις βοήθειαν μήτε εναντίον, ούτε του ενός ούτε του άλλου από τους πολεμούντας, είτε δια θαλάσσης είτε διά ξηράς»


Οι Επτανήσιοι και ιδίως οι Κεφαλλήνες αγνόησαν την απαγόρευση. Σημαντική θεωρείται η συμβολή των Κεφαλλονιτών στη μάχη του Λάλα[16] (9-13 Ιουνίου 1821), όταν οι ναυτικοί Γεράσιμος Μουσούρης, Ευαγγελής Πανάς από τα Σπαρτιά, Ανδρέας και Κωνσταντίνος Μεταξάς οργανώνουν εθελοντικά σώματα μαχητών και διαφεύγουν στην Πελοπόννησο. Εκεί ενώνονται με Ζακυνθινούς εθελοντές και συμβάλλουν αποφασιστικά στη νικηφόρα έκβαση της μάχης. Η νίκη των Ελλήνων στο Λαλα σήμανε το τέλος της επιβολής των Λαλαίων στην περιοχή και άνοιξε τον δρόμο για την άλωση της Τριπολιτσάς. Αξιζει να αναφέρουμε ότι ο Πανάς Ευάγγελος είχε περαιτέρω σημαντική στρατιωτική δράση υπήρξε επικεφαλής στρατιωτικού σώματος 150 Κεφαλλονιτών μαζί με τους Γεώργιο Τυπάλδο-Κοζάκη, τον Σπύρο Αμπατιέλο, και Διον. Ορφανό πήρε μέρος στην πολιορκία και παράδοση της Μονεμβασίας 23 Ιουνίου 1821 και του Νεοκάστρου 7 Αυγούστου 1821. Στις 18/7/1821 οι Άγγλοι δήμευσαν την περιουσία του Πανά σε εκδίκηση για την δράση του.

Ο επτανησιακός ριζοσπαστισμός[17], υπήρξε ένα σημαντικό[18] λαϊκό  αντιστασιακό  δημοκρατικό κίνημα, αγνών ιδεολόγων  που στόχο είχε την Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα  και ξεκίνησε με την έντονη αντίδραση των Επτανησίων στην αποικιοκρατική και αυταρχική συμπεριφορά των Άγγλων  κατά την διάρκεια της αγγλοκρατίας (1815-1864). γεννήθηκε με την αυταρχική πολιτική των πρώτου Αρμοστή και την στάση του στη Ελληνική Επανάσταση και κορυφώθηκε  με την επανάσταση του Σταυρού το 1848 ,της Σκάλας 1849[19] . Η Φιλική Εταιρεία υπήρξε ο σπόρος του επτανησιακού ριζοσπαστισμού και αγώνες των Επτανησίων στην Ελληνική Επανάσταση έφεραν την ληξιαρχική πράξη γέννηση του χωρίς να λησμονούμε όμως ξεσήκωμα των Λευκαδιτών του 1819 και των Ζακυνθηνών.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

---

[1] Το ποίημα αυτό που χαρακτηρίστηκε ο δεύτερος εθνικός μας ύμνος, έγραψε ο Κεφαλλονίτης ποιητής Γεράσιμος Μαυρογιάννης, το 1848, το μελοποίησε ο Τζαννής Μεταξάς, το 1854 κι ήταν ο ύμνος των Ριζοσπαστών Βλ Χρήστου Βουνά «ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ  Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ  ΑΘΗΝΑΙ 1986»

[2] Βλ. Γ.ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΥ «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ» Τόμος  Β’ σελ59-150 εκδ 1988 Αργοστόλι

[3] Δεν είναι παράξενε που στις τοπικές επαναστάσεις οι εξεγερμένοι χωρικοί συνήθως στέφονταν αρχικά στο λεγάμενο «αρχοντολόι» και μετά στους δυνάστες τους Βρετανούς.

[4] Βλ Γεωργίου Αλισανδράτου «Επτανησιακός Ριζοσπαστισμός επιμέλεια Γ,Μοσχόπουλος εκδ Εταιρείας Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών, Αργοστόλι 2006

[5] Από τα Σπαρτιά  Κεφαλληνίας

[6] Βλ Σ. Λουκάτος  «Η Επτανησιακή Πολιτική Σχολή των Ριζοσπαστών»  εκδ Σύνδεσμος Φιλολόγων Κεφαλονιάς- Ιθάκης ,ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ 2009

[7] Βλ.   Δ.Κοκκινου «Ελληνική Επανάστασις» Εκδ Μέλισσα, 1974

[8] ΒΛ. Εικόνα: «Oι πρόσφυγες της Πάργας». Έργο του Francesco Hayez, 1831

[9] Ομιλία του εκδότη της Greek News στην εκδήλωση της Ιόνιας Πολιτιστικής Ομοσπονδίας, για την επέτειο της Ένωσης της Επτανήσου με την Ελλάδα, Κυριακή 31 Μαΐου, Πολιτιστικό Κέντρου Αγίου Δημητρίου Αστόριας. Πηγή http://www.greeknewsonline.com/?p=10543

[10] Βλ. Τσιτσέλης « Η Κεφαλληνιακά Σύμμικτα»Αθήνα  , 1904

[11] Βλ. Λουκάτος Σπ., « Κεφαλονίτες και Θιακοί , μαχητικοί πρωτοπόροι κατά την Επανάσταση  στη Μολδοβλαχία» Κεφαλληνιακά Χρονικά ,τα Α , (1976) σ 51-63,

[12] Βλ. Π Χιώτης, « Ιστορία του Ιονίου Κράτους από της συστάσεως αυτού μέχρις Ενώσεως» ( έτη 1815-1864)

[13] Κατά τον ιστορικό C.W. Crawley (The Question of Greek Independence. Α study of British policy in the Near East 1821-1833, Cambridge 1930, p. 5.), οι Άγγλοι υπήρξαν επί τρεις γενεές φιλότουρκοι απλώς και μόνο επειδή μισούσαν τους Ρώσους. Την ίδια στιγμή φοβόντουσαν μήπως αναβιώσει ο γαλλικός κίνδυνος και επιδίδονταν σε περίπλοκους διπλωματικούς ελιγμούς προκειμένου να εξασφαλίσουν ρυθμιστικό ρόλο στη μεταβατική περίοδο που θα ακολουθούσε μια ενδεχόμενη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

[14] Οι Άγγλοι μάλιστα έστησαν στα Επτάνησα ως και παράρτημα ελέγχου της διακινούμενης αλληλογραφίας που διηύθυνε στο Λονδίνο η αρμόδια υπηρεσία της Lombard Street. Με τον τρόπο αυτόν η Αγγλία ήταν η καλύτερα ενημερωμένη, και λόγω παράδοσης στην οργάνωση των μυστικών της υπηρεσιών,

[15]  Βλ. Προκήρυξη Ιόνιο Κράτος Τ. 23, αριθ. 232

[16] Ο Κωνσταντίνος Μεταξάς στο βιβλίο του "ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ" "ΕΚΔ ΒΕΡΓΙΝΑ" αναφέρει ότι ο Ευαγγέλης Πανάς  ήτο εμποροπλοίαρχος ,ήτο μέλος της Φιλικής Εταιρίας ,πρώτος αναχώρησε με 100 οπλοφόρους για την επαναστατημένη Πελοπόννησο με δυο κανόνια και τους ώπλισε με δικες του δαπάνες και το μετέφερε με το πλοίο του.Ο Πανάς υπογράφει ως συναρχηγός της κατά Λαλαιων εκστρατείας στην σχετική διακήρυξη. Κατά τη μάχη του Λαλα ο Πανάς και Σπαρτινός Ονούφριος Λυκιαρδόπουλος  ηταν υπεύθυνοι του πυροβολικού.

[17] Βλ. Π.Πανά «Ριζοσπάσται και βελτιώσεις εν Επτανήσω»

[18] Βλ Πετρος Πετρατος: (2006)      Επιστημονικό συνέδριο: Η ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα 1864 - 2004, Βουλή των Ελλήνων [εισήγηση]

[19] Βλ Παξιμαδοπουλλου-Σταυριανού ,Εξεγέρσεις της Κεφαλονιας  κατά τα έτη  1848 και 1849 έκδοση  Εταιρείας Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών  1980

ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΑΠΑ ΓΕΡΑΣΙΜΕ

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΓΓΕΛΕ
ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΑΠΑ ΓΕΡΑΣΙΜΕ
"Εις μνημόσυνον αιώνιον"

Δεν μπορουμε να κρυψουμε την συγκινηση και τα δακρυα μας,για το οτι δεν ειναι πλεον μαζι μας ο παπά Γεράσιμος ο Φωκάς .
Τωρα πλεον ειναι ενας Αγγελος ατόν Ουρανό της Δόξας ,εκεί που δεν υπαρχουν θλιψεις,ουτε πονος,ουτε στεναχωριες και βασανα.
Είχε γνώση, εμπειρία, σοφία, λογιότητα, άνεση λόγου,καρδια τρυφερή . Τον θαύμαζα. Οι λόγοι Του ήταν εκ βαθέων, είχαν ένα πάθος, τους ζούσε, σαν να έβγαιναν καυτοί από την καρδιά του. Έπασχε να μεταδώση την αγάπη στον Θεό,στην Παναγία και τον Αγιο Γεράσιμο.

Θυμάμαι Γέροντα, κι αναπολώ, κι εκζητώ, κείνες τις υπέροχες ακολουθίες κατά τις οποίες αναγάλλιαζε η ψυχή κι ο νους, που βοηθούσες όλους ν’ ανέβουν ψηλά – μαζί Σου, «κρατώντας τους το χέρι απαλά» και την γαλήνια μορφή Σου να φαντάζει, ζωντανή μορφή Οσίου, κλεισμένη στο κάδρο της Ωραίας Πύλης.

Θυμάμαι Γέροντα και Πνευματικέ μου ,αδελφέ και συμαθητή στο ιδιο θρανίο στο ΓΥΜΝΆΣΙΟ Αρρενων ΑΡΓΟΣΤΟΛΊΟΥ, που γονατισμένος μέσα στην ευλαβική κι απόλυτη σιγή, να παρακαλάς στην ιερώτερη στιγμή της Θείας Λειτουργίας: «Ἔτι προσφέρομέν σοι τήν λογικήν ταύτην καί ἀναίμακτον λατρείαν καί παρακαλοῦμεν σε καί δεόμεθα καί ἱκετεύομεν, κατάπεμψον τό Πνεῦμα σου τό Ἅγιον ἐφ’ ἡμᾶς καί ἐπί τά προκείμενα δῶρα ταῦτα», να παρακαλάς και να κλαίς για το «φοβερό» μυστήριο τονίζοντας μιά – μιά τις λέξεις.

Θυμάμαι Γέροντα , τα σύντομα πλήρη νοημάτων κηρύγματά Σου, όπου οι λόγοι περίσσευαν και τα δάκρυα που κυλούσαν από τα μάτια Σου, δίδασκαν, πιότερο δυνατά, πιότερο βαθειά, τους συμμετέχοντας και παρευρισκομένους. Και Συ, τόξερες καλά. Ένα δάκρυ μετάνοιας, γεμίζει το μεγαλύτερο «καλάθι».

Από τον ιερό Άθωνα κατέστης σεβάσμιος Γέρων, διδακτικός Πατήρ, Γεράσιμος Μοναχός, περίφημος, Αγιορείτης διάσημος, τέκνον του Θεού ηγαπημένο, θεόφιλος και φιλόθεος, θεοτοκοφιλής και φιλάγιος, φιλάδελφος και φιλότεκνος, φιλάρετος και φιλόκαλος, επισκοπος της Κεφαλληνίας και εκλήθη πλησίον του Δημιουργού πρίν σε αγγίζει της εξουσίας του επισκόπου ο βάσανος. Παρεμεινες ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ  ΌΠΩΣ ΠΆΝΤΑ ΉΘΕΛΕΣ.
Μας λειπεις.. αλλα δεν θα Σε ξεχασουμε.
Θα τον μνημονευουμε και θα τον εχουμε για παντα στην καρδια μας.
Καλο ταξιδι ,και καλη ανταμωση στους ουρανους.
Δέν μπορώ να ξεχάσω πώς στο κοιμητήρι του χωρίου μου,κρατώντας το χέρι μου κάθε Μ.Παρασκευή,μετον Επιτάφιο, ψάλαμε μαζύ πανω απ' τον τάφο της μάνας μου " Και των κεκοιμημένων μνημόνευσον Σωτήρ μου"
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ
31/7/2015

Αποχαιρετισμός στον “παπά των φτωχών” τον παπά ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΦΩΚΑ.

"Αντώνη ο παπά Γεράσιμος είμαι,ακούς;"

Αποχαιρετισμός στον “παπά των φτωχών” τον παπά ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΦΩΚΑ.

Ένας τέτοιος αληθινός καλόγερος, ενας πραγματικά φτωχός , αλλά με Ορθόδοξη Πίστη είχε κάνει στα χρόνια της διακονίας Του,την πραγματική μαρτυρία του Χριστου σαν ατομικό τρόπο ζωής.

Παπά Γεράσιμε .

Έκλεψες την καρδιά των φτωχών, των δίκαιων, των ειλικρινών, των αξιοπρεπών, των ηθικών του τόπου μας .Σε αγαπάμεΓέροντα. σημάδεψες την ιστορία της Κεφαλονίας μας.

Παπά Γεράσιμε,
Σόλους τους ανθρώπους του Θεού, ανάλογα με τις αρετές που διακρίθηκαν, κάποιος ευαγγελικός λόγος τους ταιριάζει.
Δεν δυσκολεύτηκα να καταλάβω, πως σου ταίριαζε απόλυτα ο λόγος που είπε ο Χριστός στους μαθητές του, συνιστώντας ως υπόδειγμα τον εαυτό Του. «Μάθετε απ εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία». Έτσι σε ζήσαμε, κι έτσι με το παράδειγμά σου μας δίδαξες, γιατί ήσουνα «πράος και ταπεινός τη καρδία»

Η γαλήνη του προσώπου σου και της όλης συμπεριφοράς σου, ακόμη και σε πολύ δύσκολες ώρες που ανθρωπίνως τα νεύρα δεν αντέχουν , ήταν η μόνιμη εκδήλωση, της σταθερής εσωτερικής σου κατάστασης, που μπορούσε να γαληνέψει ακόμη και τα θηρία. Το γαλήνιο βλέμμα σου, επιδρούσε κατευναστικά και στον πιo ταραγμένο συνομιλητή σου. Δεν άφηνε περιθώρια τρικυμίας. Γι αυτό μπορούσες να είσαι ο κατ εξοχήν ειρηνοποιός, αρετή που όσοι την έχουν , τους μακαρίζει ο Κύριος και υπόσχεται ότι «αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται» .

Ήσουνα ευγενής στο έπακρον. Και τούτο διότι είχες σπουδάσει την «αρχοντική ευγένεια», κατά την προσφιλή φράση του Γέροντος Παϊσίου, στου οποίου την αγιότητα ακράδαντα πίστευες
Παπά Γεράσιμε, 

Υπήρξες ο άνθρωπος της σιωπής. 'Όχι γιατί δεν είχες τι να έλεγες, αλλά γιατί ήθελες να μιλάς με περίσκεψη. Μέσα από το στόμα της φιλόσοφης σιωπής σου, ο κάθε λόγος που έβγαινε, είχε ιδιαίτερο βάρος, που δεν μπορούσε ο συνομιλητής σου να παραθεωρήσει.
Υπήρξες άκακος και αμνησίκακος.
Υπήρξες άκρως ελεήμων εν τω κρυπτώ, κατά το θείο θέλημα.

Παπά Γεράσιμε, 
Αγαπητέ φίλε και συμμαθητή στο Γυμνάσιο Αρρένων Αργοστολίου, μου σταθηκες στον χαμό της μάνας μου,μου στάθηκες στη ζωή μου,με στηριξες με την αγάπη σου ,θα ήθελα να προσθέσω ότι οπως εγραψε ο: Σεβασμιωτάτος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικολάος" Έφυγε με τον μανδύα της Αρχιερωσύνης ακηλίδωτο ως Άγγελος, πριν προλάβουν τα προβλήματα, οι παγίδες, και τα ενεδρεύοντα πάθη του Επισκοπικού αξιώματος, να μειώσουν την δύναμη και καθαρότητα του Παναγίου Πνεύματος.Πολλοί μετά την κοίμησή του τον ονόμασαν άγιο. Ως άγιο, μιμητή του προστάτου της Κεφαλληνίας και συνωνύμου του αγίου Γερασίμου τον εδέχθησαν οι Κεφαλλήνες, για να τον ενθρονίσουν όχι πια στον Αρχιερατικό θρόνο, αλλά στον θρόνο των καρδιών τους."

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ

ΥΓ Του τηλεφώνησα αμέσως μετά την εκλογή του να το συγχαρώ ,τού είπα ΣΕΒΑΣΜΙΏΤΑΤΕ.. με διακόπτει αμέσως και εντονα μου λέγει : "Αντώνη ο παπά Γεράσιμος είμαι,ακούς;"