Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2018
Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2018
Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018
Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2017
Ο ΜΙΚΕΛΗΣ
Ο ΜΙΚΕΛΗΣ
Ένα μεγάλο μέρος του σύγχρονου δημόσιου διαλόγου αφορά την καταλληλότητα
των αξιωματούχων για τις θέσεις που έχουν καταλάβει και για το έργο που έχουν
επωμισθεί. Συνήθως αρνητικός, ο σχολιασμός αυτός συχνά καταλήγει με την
αναγνώριση της αδυναμίας τους, τη βεβαιότητα πως υπάρχουν καταλληλότεροι και
την ψευδαίσθηση πως αν άλλαζαν τα πρόσωπα θα άλλαζαν τα πράγματα. Σ’ αυτήν
την εφιαλτική πραγματικότητα υπάρχουν
πάντα οι εξαιρέσεις που μας κάνουν περήφανους, γι αυτό και αυτή η σπάνια
δημόσια αναφορά ,χωρίς την γνώση και την συναίνεση του αναφερομένου.
Ο Μιχαήλ Mαφρέδας, για
όλους τους γνωστούς του ο Μικέλης,
είναι ο εκλεγμένος Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Σπαρτιών. Το χωριό Σπαρτιά όπως όλα τα χωριά του νησού μας,
χρειάζεται την φροντίδα του υδροκεφαλκού δήμου Κεφαλληνίας. Ευτυχώς όμως που έχει ένα αξιόλογο τοπικό άρχοντα τον
Μικέλη. Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη περίπτωση Άρχοντα της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης πρόκειται για ένα μοναδικό φαινόμενο ανθρώπου που τιμά το αξίωμα
του και που είναι πανταχού παρών ολο το εικοσιτετραωρο στην περιοχή της ευθύνης
του. Γυιός ενός γνήσιου ανθρώπου
και φτωχού μεροκαματιάρη,
αυτοδημιούργητος, σεμνός, συνεπής, έντιμος
και πάνω από όλα μαχητής είναι ο Μικέλης μας. Ξέρει που υπάρχει ο
ανθρώπινος πόνος και είναι δίπλα στους
πονεμένους, αλλά και στις χαρές του
χωριού μας πάντοτε παρών, διακριτικός
και ευδιάθετος ,με τον καλό του λόγο, Ευθύβολος στην πολιτική του ανάλυση
,πάντα με πλούσια δημοκρατική παρουσία, άδολος φίλος του Μάκη του Αρσένη και θαυμαστής του Ερνέστο Τσε
Γκεβάρα, αλλά ποτέ εμπαθής ,φανατικός ή μισαλλόδοξος. Όλοι οι χωριανοί
είναι φίλοι του χωρίς καμιά διάκριση ή πολιτική αντίθεση, έτσι εισπράττει την
αγάπη και την συμπάθεια του κόσμου .Είναι λοιπόν αναγκαίο να αποκαλύψουμε την
ιδιαιτερότητα στην εκτέλεση του καθήκοντος του, όχι δεν περιμένει τα συνεργεία
του Δήμου(που δεν έρχονται συχνά) για να επέμβουν στα προβλήματα της τοπικής
Κοινότητος Σπαρτιών .Αυτός θα σπεύσει να καλύψει εθελοντικά όλες σχεδόν τις δημόσιες ανάγκες, θ’ αλλάξει τις καμένες λάμπες και θα
ασχοληθεί με την καθαριότητα τω δημόσιων
χώρων, θα τον δει κανείς στο γιαλό μας στον Κληματσιά αλλά και στον Λιάκα να μαζεύει μόνος του το καλοκαίρι τα σκουπίδια ακόμα και τα’ αποτσίγαρα που οι ασυνείδητοι
επισκέπτες πετούν στην άμμο χωρίς ντροπή. Ο Μικέλης είναι ένας αξιόλογος άνθρωπος που η σεμνότητα
του δεν τον εμποδίζει νάναι μαχητικός διεκδικητής των τοπικών αιτημάτων και με
πολύ έντονο και αποφασιστικό τρόπο , ακόμη και την απεργία πείνας. Ένας κακοπληρωμένος,
αγνοημένος και παραμελημένος από τη κεντρική διοίκηση τοπικός άρχοντας θα μπορούσε να τηρεί απλά
τους κανόνες της δεοντολογίας και να περιμένει την επόμενη εκλογή. Αυτός
δεν θα μπορούσε να είναι ο Μικέλης, που
πιστεύει σωστά ότι δεν μπορεί να υπάρξει
ζωή ή ανθρώπινη ύπαρξη χωρίς αγώνα και σύγκρουση. Έτσι θέλαμε να αναδείξουμε
την παρουσία ενός ξεχωριστού αγωνιστή της τοπικής αυτοδιοίκησης ,μένα γνήσιο
πολιτικό λόγo και παρουσία με τα γραφτά του
που εκτός από τον καθαρό λόγω είναι σε άψογα Ελληνικά μιας ισχυρής
συγκολλητικής δύναμης της Τοπικής Κοινωνίας και να προτείνουμε να τον τιμήσει η
Ακαδημία και Πολιτεία για τον ανιδιοτελή
και γνήσιο αγώνα του, το αξίζει ο Μικέλης Mαφρέδας του το χρωστάμε όλοι.
Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017
ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΟΛΩΡΑ « Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ» ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΣΑ ΗΡΩΙΔΑ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ
ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΟΛΩΡΑ « Η
ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ»
ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΣΑ ΗΡΩΙΔΑ
ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ
Γεννήθηκε το 1889, κόρη του σπουδαίου θεολογου καθηγητή και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη
Μεσολωρά (1851 - 1942),με καταγωγή από τα Σπαρτιά ή την Πεσάδα. Το 1911
ιδρύθηκε η Πρώτη Πρακτική Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων και η Αθηνά Μεσολωρά, σε
ηλικία 22 ετών, ανέλαβε τη διεύθυνσή της. Εθελόντρια του Ερυθρού
Σταυρού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο,
αποφοίτησε το 1916 ἀπό
την πρωτοϊδρυθείσα Σχολή Επικούρων Αδελφών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (ΕΕΣ).
Η Αθηνά Μεσολωρά είναι η πρώτη νοσηλεύτρια με ειδίκευση στη Δημόσια
Υγιεινή. Φοίτησε στο King's College του Λονδίνου το 1920 με υποτροφία της
Ένωσης των Συνδέσμων των Ερυθρών Σταυρών και διαδέχθηκε την Ελένη Βασιλοπούλου
στη διεύθυνση της Ανωτέρας Σχολής Νοσοκόμων και Επισκεπτριών του Ελληνικού
Ερυθρού Σταυρού. Στη συνέχεια διετέλεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα διευθύνουσα
του Τμήματος Νοσοκόμων και μέλος του κεντρικού συμβουλίου του Ελληνικού Ερυθρού
Σταυρού. Για την προσφορά της, ὁ
Διεθνής Ερυθράς Σταυρός τῆς
ἀπένειμε, το 1939,
το ανώτατο παράσημο «Φλόρενς Νάϊτινγκαιηλ» τῆς
«πρώτης εθελόντριας αδελφής στον κόσμο». Ὁ
πόλεμος του 1940 θα την βρει μέλος τῆς
Συμβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Αμύνης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, η οποία συνέταξε το σχέδιο τῆς νοσηλευτικής
επιστρατεύσεως της χώρας και οργανώσεως τῶν
υγειονομικών σχηματισμών εκστρατείας.
Η προσφορά της κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940
θεωρείται ως η κορυφαία μεταξύ των πολυάριθμων συναδέλφων της που
επιστρατεύτηκαν προς ενίσχυση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Συγκέντρωσε 3.200
εθελόντριες Νοσοκόμους, καταρτίζοντας νοσοκομειακά κλιμάκια στο αλβανικό
μέτωπο, ενώ ἡ ίδια παρέμενε στην πρώτη γραμμή.
Ανεβαίνοντας σε κάποιο ηπειρώτικο ύψωμα γλίστρησε, και έσπευσαν να την
βοηθήσουν. «Δεν χρειάζεται »,τοις
απάντησε, «στον ανήφορο δεν πέφτει
κανείς, μόνον στον κατήφορο…». Ήταν πολλές οι φορές που εύρισκε κάποια
Νοσοκόμα να κοιμάται εξαντλημένη. Την σκέπαζε και καθόταν εκείνη στην θέση της
μέχρι το πρωί.Κατά την τελευταία δεκαετία της ζωής της (1955 - 1965) υπηρέτησε
ως πρόεδρος του Εθνικού Συνδέσμου Νοσηλευτών Ελλάδος. Απεβίωσε το 1965 στην
Αθήνα και κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό Ναό στις 10 Σεπτεμβρίου 1965. Αφιέρωσε την ζωή της στον πάσχοντα
συνάνθρωπο, ὑπήρξε η πρωτεργάτης
της Νοσηλευτικής στην Ελλάδα, ὑπηρέτησε
με σθένος την Πατρίδα . Η προτομή της βρίσκεται στην πλατεία που φέρει το όνομα
της, δίπλα από το νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού στην πόλη των Αθηνών.
ΠΗΓΕΣ: 1. ΓΕΣ Η υγειονομική υπηρεσία του Στρατού κατά τον
πόλεμο 1940-41
2. Της Πόπης Κεσίδου, εθελόντριας του παραρτήματος Λάρισας
του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού
3. εφ. Ελευθερία, φύλλο 10/9/1965, σελ. 4.
4. Ἐφημερ.
«Ἑστία», 12.5.2016.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

